Ali Acar, 1960 yýlýndan beri Doðankent ilçesinde saat tamirciliði yaptýðýný, artýk bu mesleðinde kaybolma noktasýna geldiðini, günümüzde ise eski köstekli saatlerin haricinde bazen gözlük bazen de þemsiye tamiri yaparak ekmek parasý kazanmaya çalýþtýðýný ifade etti. Teknolojinin ilerlemesiyle beraber bu mesleðinde kaybolma noktasýna geldiðini ve saat tamirciliðinin bir zamanlar çok gözde bir meslek olduðunu söyleyen Ali Acar, en iyi müþterilerinin ise seneden seneye memlekete gelerek babadan dededen hatýra kalan köstekli saatleri tamire bakýma getiren gurbetçiler olduðunu aktardý. 1975 yýlýnda yanan iþyerini daha sonra ufak bir kulübeye taþýyan Ali Acar, her sabah sekizden akþam beþe kadar iþ olsa da olmasa da bu kulübesinin kapýsýný açýk tutarak bu mesleði ölene kadar devam ettireceðini sözlerine ekledi.
Doðankent’in bir ayrýlmaz parçasý olan Ali Acar’ýn tek isteði ise bu küçük ekmek teknesinin kapýsýna bir “Saat Tamircisi” tabelasý asýlmasý.