Haber þöyle: 50 Yýl sonra Van’ýn Baþkale ilçesine giden 46 kiþilik bir Yahudi grup, BDP’li Belediye Baþkaný Hacer Sarýhan ve BDP Ýlçe Baþkaný Derviþ Polat tarafýndan davul-zurna- halaylar ve 300 arabalýk bir konvoyla karþýlandý... BDP Ýlçe Baþkaný Polat, “Geliþinizden çok mutlu olduk.. Umarým bu kardeþlik baðýmýz sonsuza kadar devam eder” dedi... Karþýlayanlar arasýnda Ýlçenin eski Belediye Baþkaný da varmýþ. Haber bir de, yere kapaklanmýþ, (memleket!) topraðý öpen bir insan fotoðrafýyla süslenmiþ.

Doðrusu fena halde þaþýrdým. “Bayram deðil seyran deðil eniþtem beni niye öptü” misali bir þeyler geçti içimden. Vuslatý çaðrýþtýran bu yakýnlýðý izah edecek tatminkâr bir ilgi kuramadým kafamda, bozuldum. Ikýndým, sýkýndým, sonunda; kendi kendime “Caným her þeyi bilecek halim yok ya, bilmemek deðil öðrenmemek ayýp” dedim ve öðrenmeye karar verdim.

Sorularla baþladým:

Nereden geliyor bu kardeþlik?

Adem ile Havva orijininin dýþýnda (Bunu sözün geliþi söylüyorum, aslýnda Hz.Ýbrahim’de birleþiliyor elbette!) bir akrabalýk mý söz konusu? Etnik kökende bir aynilik mi var?

Tarihte, coðrafik anlamda bir yakýn komþuluk iliþkisi mi yaþanmýþ; barýþ içinde, yüzyýllarca süren ve bir kültürel yakýnlýk, fikir kardeþliði doðmuþ? Kýz mý alýp vermiþler de (sonradan) akraba-kardeþ olmuþlar?

Yoksa bir ortak kader paylaþýmýnýn tezahürü mü bu kardeþlik? Mesela iki millet ya da bu iki milletin oluþturduðu iki devlet (!) ortak düþmana karþý sýrt sýrta vermiþ, birlikte savaþmýþ veya tabii felaketlere karþý durmuþlar; kýtlýk yýllarýnda ekmeklerini paylaþmýþlar filan?

Aralarýnda bir din birliði, dil birliði mi var?

Böylesine zor sorular uçuþup dururken, bir anda “Bu aþkýn sebebi belki de bunlarýn hiç biri deðil, mesele konjonktürledir, günümüzün menfaatlerine yöneliktir, yani söz konusu olan menfaat birliðidir” diye bir fikir oluþtu belleðimde... Ve Büyük Ortadoðu projesi, Kuzey Irak’ta Kürt devleti, (belki) Güneydoðumuzda bir Kürt devleti, Ortadoðu’da-Avrupa’da Yahudi korumacýlýðý-kollamacýlýðý, istihbarat-silah-mühimmat iþbirliði, medya desteði vesaire geçti içimden...

Ama yine de tam cevabýný bulamadým gibi geldi bana. Zira menfaat birliði dediðimiz þey “kardeþlik” sayýl(a)mazdý. Nihayetinde menfaat olan þey her neyse, ortadan kalktýðýnda o da bitecekti. Oysa benim bildiðim kardeþlik hiç bitmeyen bir þeydi.

Kesin bir kanaate varmadan önce konuyu biraz daha eþelemeye karar verdim... Meðer Birinci Dünya Savaþý sýrasýnda Avrupa’da yaþanan Yahudi göçünden Baþkale de payýný almýþ, yöreye bir miktar Yahudi yerleþtirilmiþ ve bu insanlar yaklaþýk 45 yýl burada kalmýþlar. Gelenler iþte onlarýn çocuklarý, torunlarý. Ýçlerinde çocukluklarý Baþkale’de geçenler de varmýþ. Hep beraber babalarýnýn, dedelerinin yaþadýðý evleri, mahalleyi (Kale Mahallesi) ziyaret etmiþler özlem gidermiþler. Ýbranice müzik eþliðinde sinevizyon gösterileri yapýlmýþ, Musevi mezarlýðý ziyaret edilmiþ... Bunlar normal sayýlabilecek þeyler ama 300 arabalýk konvoy, konuklarýn ilçeye 6 kilometre uzaklýktaki Güroluk Köyü’ndeki Þeyh Ýsmail Kutbeddin Türbesi’ni ziyaret etmeleri benim için tam bir gizem: BDP’lilerle birlikte ip baðlamalar, dualar!?.

Bütün bunlarý kafamda canlandýrmaya çalýþýrken, aklým bir Doðu’ya, bir Batý’ya, bir Kuzeye, bir Güney’e gitti geldi. Mesela: Pakistan’dan ya da Afganistan’dan ve hatta Türkiye’den bir Ýmam ya da bir Ýslamcý-Müslüman grubun Baþkale’ye ziyarete gittiðini düþündüm. BDP’lilerce nasýl karþýlanýrlar; kaç kiþiyle, hangi suratla, kaç arabayla? Halayla mý yoksa molotofla mý?

Gazze’yi, Filistinliyi de düþündüm; 60 yýldýr doðduðu topraklardan, dedesinin mezarýnda, camisinden-türbesinden uzak... O an, bir tarafta yýkýlan Berlin Duvarýnýn gürültüsü, diðer tarafta, 21. Yüzyýlýn utanç duvarý önünde Ýsrail askerlerince ateþlenen silahlarýn sesi yankýlandý kulaklarýmda... Evi yýkýlmaya kalkýþýlan bir Filistinliyi korumak isterken Ýsrail buldozerlerince ezilerek hayatýný kaybeden 23 yaþýndaki Amerikalý genç kýz Rachel Corrie’nin fotoðrafý geldi gözlerimin önüne...

Aslýnda sadece ben deðildim bu iþe þaþýran; ziyaretçi Yahudiler de öyleymiþ: Üç yüz araçlýk konvoy, Ýlçe giriþindeki o görkemli karþýlama, davullar-zurnalar, sarýlmalar, öpülmeler... Çok duygulanmýþlar ve hatta mahcup bile olmuþlar. Bunu, grup sözcüleri bizzat ifade etmiþ.

“Eskiden, Ermeni, Yahudi, Türk ve Kürt kardeþlerimizin bir arada mutlu yaþadýðý ilçemizde, bu tür farklý kültür ve renklerin bir araya gelmesi bizi onurlandýrdý. Halklarýn kardeþliðinin simgesi olan ilçemiz, tarihinde olduðu gibi bu günde farklýlýklarýyla dünyaya örnek bir ilçedir” diyor BDP yetkilisi! Yahudiler haksýz da sayýlmazlar; neredeyse her gün çatýþma ortamýnýn yaþandýðý bu yerde böyle sözlere nasýl þaþýrmasýnlar ki.

Þimdi burada sormak gerekmiyor mu: Ermeni’yle olaný öldürülen bazý PKK’lýlardan biliyorduk, hadi Yahudi’yle olaný da þimdi öðrendik, peki Türk’le olaný nerede bu kardeþliðin?.. Hani þu bin yýldýr beraber yaþadýklarý, ekmeðini, suyunu, coðrafyasýný, kaderini paylaþtýklarý insanlarla olan!.. Ve bu sonsuzluk nereye kadar? Öbür dünya da buna dahil mi? Bir Müslümanýn bir Yahudi’yle öbür dünyadaki birlikteliði!?.

Sonuç olarak... Bana göre, Kürtlerle Yahudiler kardeþ filan deðiller, birlikte yaþamamýþ, ortak kaderi paylaþmamýþlar. Halk tabanlarýnýn kültürel yakýnlýðý yok, din-dil birliði filan da söz konusu deðil... Karþýlamada yaþananlar, Doðu’lu insanýmýzýn özüne uymayan abartýlý, yapmacýk þeyler.

Örgüt ve uzantýlarýnda; Marksistlikten, ateistliðe, oradan mevcut caminin yaný baþýndaki alternatif Cuma namazý kýlma gösterilerine kadar varan dini anlayýþ ve siyaset kaymalarý “Yahudi’yle sonsuza kadar sürecek kardeþlik derecesine” evrilmiþ durumda!..

Ýyi de BDP (baðýmsýz adaylarýyla) Kürt vatandaþlarýmýzdan oy istemeyecek mi. Dini hassasiyeti yüksek olan bu insanlar “bu yaþananlar neyin nesi” diye sormayacak mý? BDP’liler nasýl izah edecek bütün bunlarý? “Müslüman mahallesinde salyangoz satmak” deðil mi bu?