Dava adamý bol miktarda olmaz aslýnda. Sayýlarý azdýr ama, yanýndaki can yoldaþlarý çoktur onlarýn. Hepsi bir vücut gibidirler. Birbirlerine kýzmazlar. Dava adamý yanýndakilerden azami istifade etmesini iyi bilendir. Ancak yanýndakileri mutlu etmek de O’nun için ayrý biz zevktir.
 Lideri lider yapan, liderin yoldaþlarýndýr. Aslýnda liderle yoldaþý arasýnda hiç fark yokmuþ gibi davranýr ve canýný yoldaþlarýna kurban edebilirler. Ama yoldaþlarý da liderlerinin lider olduðu bilerek itaat eder ve aslýnda onlar canlarýný liderlerine kurban ederler.
 Lider, neþeden uçarken aðlayan yoldaþýný görünce gözü yaþarabilen kiþidir. Kahýrdan çatlayacak elemleri olan lider, yoldaþýnýn gülmelerine iþtirak edebilen yiðittir. Onlar aslýnda bir vücudun organlarý gibidirler. Birbirlerinden habersiz olmalarý düþünülemez. Vücudun tüm sýkýntýlarýnýn ve neþelerinin sinyalleri, beyin görevi yapan liderin aklýndadýr. Zaten bu durumu anlayabildiði için liderdir.
 Aslýnda lideri lider yapan gerçek özellik, dostlarýný ve düþmanlarýný iyi seçebilmesinde gizlidir. Onun için; gerçek liderin maðlup olduðuna tarih þahit olmamýþtýr. Ýyi seçilmiþ dost, verilen talimatýn sýrrýný sorgulamaz. Sadece liderine ittiba eder. Sahte dostlarý ise liderin fikirlerini hiç sorgulayamaz. Çünkü, dostun sahtesi lidere düþmandýr aslýnda ve bunu lider bilir. Dostunu ve düþmanýný ayýrt edemeyenlere eðitimbilimciler onun için “lider deðil” “yönetici” derler.
 Dost düþman ayrýmýný yapamadan lider konumuna getirilen yöneticiler yanlarýndaki kuzu kýlýklý kurtlarýn er yada geç yemi olduðunun þahidi tarih kitaplarýdýr. Bu kurtlar, zayi olmuþ yöneticilerinin arkasýndan timsah gibi aðlarlar. Timsah avýný yakalayýnca aðlarmýþ ya!
 Ayrýca feraset de bir lider özelliðidir. Olaylar gerçekleþmeden tahmin edip sýkýntýyý yaþamadan atlatmaktýr ferasetli olmak. Ferasetli lider, belayý gelmeden gönderir. Yönetici ise belalarla boðuþurken zayii olur. Feraseti “savaþmadan savaþý kazanmak” olarak tarif edenler de vardýr. Zaferi masada ilan etmek de diyebilirsiniz.
 Ünlü komutan Ebu Müslim el-Horosani, Emevi Devletini yýkan komutandýr. Emevi devletini nasýl yýkmayý baþardýðý kendisine sorurluðunda öyle bir cevap verir ki, insanýn aklýný uçuklatýr.
 "Onlar; dostlarýnýn zararýndan emin olduklarý için dostlarýný yönetimden uzak tuttular. Düþmanlarýnýn zararýndan korunmak ve kazanmak için onlarý yakýnlarýna aldýlar. Yanlarýna aldýklarý düþmanlarý dost olmadýðý gibi, uzakta tuttuklarý dostlarý da düþman oldu. Böylece herkes düþman safýnda birleþince, yýkýlmalarý mukadder oldu."
 
 
 Düþmanýný iþtahla öpersen, düþmanýn da seni…
 Lider, düþmanýný öper gibi yapar ama düþmanýna kendisini öptürdüðü görülmemiþtir.
 Yöneticiyi mi?
Onu herkes her zaman öpecektir..
Ýnþallah bu mevzuyu ilerde bir daha hatýrlatmak zorunda kalmam.