Caným yavrum.
Sen benim her þeyimsin.

Türkiye’nin en güzel okullarýnda seni okutamadým. Çoðu zaman öðretmensiz okullarda okumak zorunda kaldýn. Çok beðenilen kolejlerine kaydýný yaptýramadým. Ama tüm varlýðýmý senin için kullanmaktan da kaçýnmadým. Bunu sana söylememin amacý emeklerimi senin yüzüne vurmak deðil, caným benim. Sana aþýrý ümit baðlamamdandýr.
 

Her gece uykularým kaçýyor inanki. En medeni olduðunu iddia eden bir devlette vatandaþlarýnýn yakýlmasýna aðlýyorum. Elimden sadece aðlamak gelmesinin acizliðine aðlýyorum. Yani aðlamaktan baþka bir þey yapamamaya aðlýyorum.

1948 yýlýnda kurulmuþ olan bir devletçikten termal kamera satýn aldýðýmýza,

Ayný devletten bitki tohumu satýn aldýðýmýza,

O devletten uçaklarýmýzý modernize etmelerini talep etmemize,

Bebeðimizin kýçýndaki bezlerin markalarýna,

Medyamýzýn bizim tarafýmýzý tutmamasýna,

Kurtuluþ savaþýnda karþýlýksýz can veren dedeme,

Dedemin benim vefasýz çýkacaðýmý tahmin etmediðine,

Yapay çiçeklerimiz ve oyuncaklarýmýzýn Çin’den geliþine,

“Köylü milletin efendisidir” felsefesiyle büyümüþtük, ama birilerinin bizi hödük kabul edeceðini tahmin edemeyiþimize,

Araba yapamadýðýmýza,

Uçak satýn aldýðýmýza,

Kravatý Ýtalya’dan aldýðýmýza,

Ýyi mallarýn gâvur malý olduðuna inanmamýza,

Aldatmanýn moda haline geldiðine,

Egoizmi alýþkanlýk haline getirdiðimize,

Empati yapamayýþýmýza,

Aç komþunun yanýndaki evimizde rahat uyuduðumuza,

Demokrasiyi kabullenmeyenlerin demokrasi üstadý oluþuna,

Yetkisizlerin etkili olduðuna,

Vatanperverleri seçemediðimize,

Aldatýldýðýmýza,

Satýldýðýmýz haberlerine,

Ýþgal edildiðimiz dedikodularýna,

Birbirimiz sevmediðimize,

Bizim gibi düþünmeyenleri geri kafalý kabul ettiðimize,

“Her þeyde halka sorulmaz ki?” diyerek itildiðimize,

Ve daha nelere aðlýyorum nelere…

Canýn yavrum, bunlarý sana yazarken moralini bozmak için yazmadým. Hazýrlýksýz yakalanmayasýn diye uyarmak istedim. Aman akýllý olasýn yiðidim;

Sakýn satýþa gelmeyesin.

Derslerini ihmal etmeyesin.

Kitap okumayý unutmayasýn.

Hani filozof diyor ya; “Hayatýmda iki gece kitap okuyamadým. Biri evlendiðim gece. Diðeri de babamýn öldüðü gecedir.”  Senin okumadýðýn gece olamasýn. Ben seni bensiz býrakabilirim her an. Bunlarý sana baþkalarý demeyebilir. Hazýrlýksýz yakalanma. Merhamet dilenen olma, merhamet eden ol. Ýþ isteyen olma, iþveren ol. Bunun için çok çalýþ. Eðlenmeyi unutma. Ama çocuklarýnýn eðlenmeye vatanlarýnýn kalmayabileceðini de unutma. Dünya senin zenginliðine hayran. Yeraltý zenginliklerinin trilyon dolarlarla ölçüldüðünü ve senin bu zenginliðini pusuda izleyenlerin olduðunu unutma. Modern iþgal senaryolarýnýn uygulanmakta olduðunu da unutma.

Her þeye raðmen güçlü olduðunu aklýndan çýkarma.

Hedefe ulaþmanýn formülünün görevini yapmandan geçtiðini aklýnda tut.

Yavrum benim, sakýn yüreklerimi yakma.

Çocuklarýna ihanet etme.

Derslerine iyi çalýþ. Aklýndan çýkarma ki dünyanýn saadeti senin baðýmsýz ve güçlü olmandan geçmektedir.

Hainlerin katlettiði bebekleri seyretmek seni motive etsin, duygularýný tetiklesin ve hesabýný sormaya hazýrlan.

Kardeþinle kavga ederken dikkatli ol. Unutma ki kardeþinin seni vurmak için kullandýðý silahla, senin savunmada kullandýðýn silah ayna fabrikada imal edilmektedir.

Kýbrýs savaþýnda Avrupa’dan aldýðýmýz silahlarý Rumlara karþý kullandýrmayanlara hesabýný sen soracaksýn.

Bunun için çalýþmak bir ödev deðil görevdir.

Kalbim daraldý. Beni azap içinde býrakma. Söylediklerimi unutma. Dünya senin adaletine hasret. Çalýþmana, büyümene ve mazlumu korumana almana özlem duymakta.

Ne olur mazlumu sahipsiz býrakma.

Hadi.

Hadi.

Çocuklarýný vatansýz býrakma. Hatýrla ki; babanýn dedesi þehit olarak bu vataný sana býraktý. Sen de çocuklarýna iyi bir vatan býrakman için sadece çalýþmaný istiyorum. Ölmeni deðil. Bu kadarcýðý da yapmazsan arkamdan hýzlý gelirsin.

Dualarým seninle. Yolun ve bahtýn açýk olsun..

Sana büyük ümitler baðlayan Baban…..