|
“Siyasetin mektebi olmadýðý” gibi, eðitimciliðin de mektebi yoktur.
Eðitimciliði okulunda okuduðu için tam öðrenen olmamýþtýr.
Öðretmenler, eðitimciliði öðretmenlik yaparken öðrenir. Dolayýsýyla öðretmenlik bir tecrübe mesleðidir. Sakýn “eðitim fakülteleri ne iþe yarar” diye düþünmeyiniz. Oralardan kitabi bilgiler öðrenilir. Bu kitabi bilgiler içinde de ekseriyet itibariyle modern(!) Avrupa’nýn eðitim bilimcilerinin fikirleri hep konuþulur. Hani onlar her þeyi bizden iyi bilirler ya!
600 yýllýk Osmanlý bize eðitim adýna bir miras býrakmamýþ(!) olduðu için ecnebilerden iþi öðrenmeyi medenilik olarak bize öðretmiþler. E biz de saf olmadýðýmýzý ispat etmek için ve “eski zaman adamý” durumuna düþmemek için modern(!) ülkelerin bilim adamlarýnýn ne dediklerine bakarak çaðlar üstü olmayý tercih etmiþiz(!)
Sonunda; namus kavramýný, cinselliði sadece yemek içmek gibi bir ihtiyaç görenden,
Ýktisadi hayatý, bir kapitalistten veya materyalistten,
Psikolojik doyumu, Allah tanýmazdan,
Arkadaþlýðý, bireyselliði ilke edinenden,
Sosyal adaleti, yaþamak için insan öldürmenin gerekliliðini savunandan,
Moral depolamayý, morali bozulunca votka içerek tatmin olmaya çalýþandan,
Aile kavramýný, kýzýný 18 yaþýna gelince “reþit oldu” diyerek evine almayandan,
Sosyalleþmeyi, barlarda efkâr daðýtarak sosyalleþtiðini zannedenden öðrenmek zorunda kaldýk.
Bunun içindir ki, bütün etkinlerin ortak bulduðu bir eðitim sistemimiz hiç olmadý. Ayrýk ideolojileri býrakýnýz da, ayný ideolojinin temsilcileri bile bir noktada buluþamamýþtýr. Küçük bir yetkili deðiþimi bile eðitim sitemimizi sýfýrlamaktadýr. Bunun için; dün “ak” dediðimize bugün “kapkaradýr” demek zorunda kalýyoruz. 30 yýl eðitimcilik yapan bir kiþi en az 20 defa hafýzasýný formatlamak zorunda kalmasýnýn sebebi budur. Yönetici pozisyonunda olan eðitimciler ise, kendi öðrendikleri eðitim sistemini bildiklerinden yeni sistemi uygulayan öðretmenleri idare etmekte zorlanýr olmuþtur. Eðitim yöneticileri yeni eðitim sistemini öðretmenler kadar bilemedikleri için, çatý keman çalarken mutfak kaval çalar durumuna düþmüþtür. 10 yýl yöneticilik yapan birisini sýnýfa gönderseniz öðrenci ile ayný yerden baþlamak zorundadýr. Bunu “hýzlý bir deðiþimle” açýklamak, eðitimi bilmemektir.
Dünya ile yarýþmaya çalýþýrken neslimizi test ve tost çocuðu haline getirdiðimizin kimse farkýnda deðildir. Eðitimle ilgili hangi sohbete katýlsanýz eðitimin hiç konuþulmadýðýný göreceksiniz. Hep öðretim konuþulmakta ve eðitim konuþulduðu zannedilmektedir. Okullarýn veya illerin eðitim baþarýsý, sýnav kazandýrdýðý öðrenci sayýsýyla ölçülmektedir. Elde edilen baþarý sýralamasý ise “eðitim baþarý sýrasý” olarak ilan edilmektedir. Oysa eðitim; ölçülemeyen, insanlar arasý saadet ortamýyla hissedilebilen bir olgudur.
Öðretim þarttýr ama, eðitimsiz öðretim çoðu zaman cinayettir. Öðretim eksikse atom bombasýný yapamazsýnýz ama insan öldürmenin evrene ihanet olduðunu insana “eðitim” hissettirebilir. Öðretimsiz doktor olunamaz ama hasta kývranýrken “ben izinliyim, nöbetçi doktora gidiniz” demenin eðitimsizlik olduðunu Hipokrat kimseye hissettiremez. Öðretimin eksikse uçak kullanamazsýn ama eðitimin eksikse uçakla masumlarý bombalamanýn insanlýða ihanet olduðunu nasýl anlayacaksýn?
Öðretimdeki baþarýsýzlýðýmýzýn sorumlusu eðitimsizliðimizdir. Eðitimsizliðimizin sorumlusu ise, ………..
Muallim; talim ettiren, eðiten demektir. Öðretmen ise; öðreten kiþi demektir. Oysa dilbilgisi kitaplarýnda muallimle öðretmen “eþ anlamlý kelimeler” konusunda anlatýlýr.
“Eðitim” konulu sohbetlerde “öðretimi” bile bir ortak çizgide buluþturamadan daðýlýp toplanmaya devam edeceðiz. Sonra da bir “günah keçisi” bulur kendimizi aklarýz. Ha, o ara görev süremiz dolarsa da savunma iþini birisi üstlenir artýk.
Eðitim iþini gene mi anlatamadým? Baþka formül bilmiyorum.
|
