|
“Sevgili Kralým,
Sert olmamalýydýn ama sertleþtin. Birilerinin eteðine tutunarak yaþadýðýn zamanlar herkesin aklýnda. Geliþinle dostlarýnýn bayram edeceði zannedilmiþti ama dostlarýný kaybettin. Düþmansýz yaþadýðýn günleri özleyeceðini unutmamalýydýn. Adamlardan bir adam olduðun zaman hürmet görmek yaraþýrdý sana, ama lanetle anýlacak zemini kendi ellerinle hazýrladýn.
Hani çok aðlatýldýðýn yýllar olmuþtu da dostlarýn da seninle aðlamýþtý. Ama sana aðlayan dostlarýný sen aðlatmayý baþardýn. Yumuþak kalpli idin, gücü bulduðunu zannederek sertleþtin. Korkulan adam olmayý seçtin. Maalesef kimseyi korkutamadýn. Korkuttuðunu zannettiðin insanlar seni acýyarak izlemekte.
Küçük odalarda çay içtiðin dostlarýna çay ikram etme kibarlýðý gösterdiðin günleri unuttun ve ayný dostlarýný odanda mutlu etmesini bilemedin. Bilemedin ki; o insanlarýn aslýnda sana ihtiyacý yoktur. Saflýk yaptýn ve seni okþayanlarýn asýl niyetlerini anlayamadýn. Bugün seni yalancýktan sevenler seni eve gönderdikleri zaman eski dostlarýný da artýk özleyeceksin. Ama onlar seni bir daha ciddiye almayacaklardýr.
Oturduðun koltuðu omuzlarýna verip gönderdiklerinde koltuðu yerleþtirecek bir düzlük bulamayacaksýn. Yamaca yerleþtireceðin tekerlekli koltuðunun seni nerelere götüreceðini de kimse kestiremeyecektir. Ama kimsesiz kalacaðýný herkes bilmektedir. Kimsesizlerin kimsesi olacaðýn zannedilmiþti. Kimseleri kimsesiz býrakacaðýný kim tahmin edebilirdi.
Unutmamalýydýn ki; dostlarýn inmeyecekleri bir yere kadar yükselmiþti. Ancak sen geçici olarak yükseklere yerleþtirilmiþtin. Dostlarýný ihmal etmeseydin inerken omuzlarda inecektin, baþlara taç edilecektin. Fakat sen devrilerek ineceksin ve seni kimsecikler düþerken kapmayacaktýr. Bilmelisin ki sana acýyacak kiþi bulamayacaksýn.
Aslýnda niyetinin kötü olduðunu düþünmüyor dostlarýn. Kaldýramayacaðýn yükün altýnda ezildiðinin onlar da farkýnda. Sevenlerinin kýymetini bilseydin seni orada da, sonradan da mutlu edebilirlerdi.
Aklýndan çýkarmamalýsýn ki, giderken kýrdýðýn bardaklara dönerken basacaksýn. Öyleyse hiç geri dönmemelisin. Gözlerden ýrak olmalýsýn. Sakýn dönerken yüzleþme hatasýný iþlememelisin. “Ey cemaat bu kiþiyi hayatýnda nasýl bilirdiniz?” sorusunun sorulacaðý anlarý düþünmek bile istemiyor dostlarýn. Kahredicidir ama, o gün seni okþayanlardan hiç kimse orada bulunmayacaktýr.
“Senin de geçer zamanýn.”
Çeliðinin suyu gider erirsin.
Çok yürekler yaktýn, çamlar devirdin.
O gün gelir, sen de hesap verirsin.
Boyun büküp râm olanlarýn gider.
Devirdiðin devler çay demlerse içersin.
Sert gelenler giderken yumuþak gider.
Bal zannedip çok zehirler içersin.
Sahte altýn solmayýnca güzeldir.
Erbabýysan deðerliyi seçersin.
Her ýþýðý zannedersin güneþtir.
Bir kör karanlýkta çekip gidersin.
Sanma ki yaktýðýn yürekler yanmýþ.
On santimle metre metre ölçersin.
Bilmedin ki hep aldatan aldanmýþ.
Kötüyü iyiden “orda” seçersin.
|
