|
Doðadaki canlýlar arasý adaleti yaradan ayarlamýþ.
Nasýl olduðunu bilmiyoruz. Sadece yaradan adaletsiz iþ yapmaz, olmasý gereken gibi yapacaðýna inandýðýmýz için kabulleniyoruz. “Doðal seleksiyon” deyip, kendimizi yormuyoruz.
Ancak yaradan, insana akýl ve irade vermiþ olduðundan olacak ki; adaletin tesisi iþine de müdahale etmemektedir. Yani, kendi adaletimizi kendimiz saðlayacaðýz. Bu bizim insanlýk görevimiz. Adaletin tesisini baþarabilirsek insanca yaþamayý, baþaramazsak da diðer canlýlar gibi yaþamayý kendimiz tercih etmiþ olacaðýz. Artýk doðal seleksiyondan ne çýkarsa(!)
Adaletli davranmayan babanýn çocuklarý er ya da geç kavga etmektedir. Bu kavga çocuklar arasýnda olabileceði gibi baba-oðul arasýnda da olmaktadýr.
Adaletli davranmayan amir için de ayný durum söz konusudur.
Adil olmayan devlet de, adalet mücadelesi yapanlarýn darbeleriyle tarihe gömülmektedir. Osmanlýnýn 600 yýllýk ömrünün sýrrý da budur, 600 yýl sonra çöküþünün sýrrý da maalesef budur.
Gücü elinde bulunduran yöneticinin en büyük imtihaný “adalet” ile olmaktadýr.
“Bir devleti yýkmak istiyorsanýz, top-tüfek kullanmanýza gerek yoktur. O devletin vatandaþlarýnýn devletine karþý itimadýný sarsar, adaletsiz yönetimi ayarlayabilirseniz, o devlet kendiliðinden çöker. Sonra da tepesine biner, bütün nimetlerine sahip olabilirsiniz.” diyor, sömürgeci devlet adamý. Haksýz mý?
90 yaþýna bile gelmemiþ Cumhuriyetimizin ömrünün süresini de bu kural belirleyecektir, kimsenin kuþkusu olmasýn. Kimse kimseden baþka bir ilham beklemesin.
Devlet olabilmek için;
· Ordunuzun güvenilirliði tartýþýlmamalý.
· Yöneticilerinizin adaleti, herkese eþit olmalý.
· Nimetler de, külfetler de tüm vatandaþa adil bölüþtürülmeli.
· Adamýna göre deðil, adil terfi ve yönetime katýlma ortamý oluþturulmalý.
Vatanýn bütünlüðü için, bunlardan sonra diðer eylemler ifa edilmelidir. Ýktisadi maharet, teknolojik eylemler, askeri tedbirler… vs. Bunlarýn tamamý adil bir yönetimin alt paydaþlarýdýr. Ayný zamanda olmazsa olmazlarýdýr.
En tehlikeli insan, “kaybedecek bir þeyi olmayan” insandýr. Ýnsan, sahiplenebildikleri için savaþabilir. Ortak olmadýðý þeyleri korumak için kimse ölmez. Hiç kimse, nimetlerinden yararlanamadýðý bir toprak parçasý için kavga etmez. “Bu benim namusumdur” demeyen, niçin namus kavgasý etsin ki?
Adalet dilenen bir insan, her þeyinin yitirmiþ demektir.
Hele, adil olmayan yöneticiden merhamet dilenme baþlamýþsa, rahat(!) uyuyabilirsiniz ölüm mukadderdir. Dünyadaki savaþlarýn da, iþgallerin de, ezilmiþliklerin de, açlýktan ölümlerin de, itilmiþliklerin de bundan baþka açýklamasý yoktur. Adil olacaksýnýz. Güçlü olacaksýnýz. Ezmeyeceksiniz. Herkese, uðrunda savaþabileceði, ölümü göze alabileceði bir nimet sunacaksýnýz. (Tabi yaþamak istiyorsanýz.)
Adamýn biri lokantasýnýn camýna “SEN YE, TORUNUN ÖDESÝN” yazmýþ. Acýkmýþ birisi de nasýlsa torunum ödeyecek diye girip bir güzel doyurmuþ karnýný. Sonra da, teþekkür edip çýkacakken, lokantacý hesabý istemiþ. Adam, “hani torunum ödeyecekti?” diye itiraz edince, lokanta sahibi: “Bu yazý çok eskidir beyim. Senin yediklerini torunun ödeyecek zaten. Sen, dedenin hesabýný ödeyeceksin” demiþ.
Hesabý ödememek veya ödetmemek için, acilen tedbir alýp, ülkemizin adaletle devamýný tesis edemezsek, yaþama ihtimalimiz merhametsizin merhamete gelmesine baðlýdýr. Bunun tersi, ölümdür. Ölünün ne vataný olur, ne de karný acýkýr çünkü.
Son karakolumuz olan Anadolu’muzun adaletsiz yönetimini aklýmýzýn ucundan bile geçirmek istemiyoruz. Zira, biz yaþamak istiyoruz. Yaþamak isteyenlere de duyurulur.
|
