|
Ötekileþtirmenin yeni rol seçildiði sistematik düzende ya taraf olup safýný seçeceksin ya da susup sana biçilen rolü gerçekleþtireceksin.
Yok bu ikisi de bana uymaz dersen,o halde ne olursa olsun bütün cephelere raðmen doðru bildiklerini savunmaya devam edeceksin.
Ancak bu ne yazýldýðý kadar kolay, ne de toplumda algýlanabilecek kadar basit bir hal izahý olan durumdur.
Çünkü yargýlamalarda, yadýrgamalarda, savunmalarda, eleþtirilerde çok farklýlaþtý toplumda….
Öyle çok kamplaþtýrýlmaya gruplaþtýrýlmaya ötekileþtirilmeye alýþtýrýldýk ki, ufacýk bir cümle yargýsýnda bile, ya ötekilerden oluverdik, ya da “bizim mahalle sizin mahalle” gibi istem dýþý gruplarýn içinde buluverdik kendimizi sessizce.
Bu önemli midir?
Önemlidir?
Çünkü ötekileþtirildiðiniz her hal durumu için, bir savunma mekanizmasý üretmek durumunda hissedersiniz kendinizi…
…
Tuhaf bir algýsý var yaþamýn.
Ýnsanlar, kendilerine dayatýlan hayatý algýlamaya çalýþýrken ,baþka hayatlarýn gölgesinde gezerler aslýnda çoðu zaman.
Gölgeler; bazen bir karabasan gibi, bazen huzur veren bir yansýma gibi takip eder insaný.
Seçimler…seçimler….seçimler…
Her biri yapýlan seçimlerin ürünüdür aslýnda… Ama bazen , istem dýþý hatta birileri tarafýndan þýklandýrýlan tercihler de, istemedikleri seçimleri yaptýrabiliyor insanlara…
Bu yüzden olsa gerek seçimler kadar, hedefler de çok önemlidir hayatta…
Hayat, yaþamdaki öðretilerimizin bir yansýmadýr aslýnda.
Piþmanlýklar,üzüntüler, mutluluklar bazen sessizce, kimsesizce yaptýðýnýz gitmeler, bazen; arkanýza aldýðýnýz büyük kitlelerle yeniden “buradayým” dediðiniz o büyük geliþler, düþmeler, kalkmalar, uyanmalar, uyandýrýlmalar, öðretilerle beslenen bir yaþamýn, yeniden diriliþidir aslýnda.
Kimi zaman bir serçenin gözünde,
Kimi zaman bir dostun sözünde,
Kimi zaman, hiç beklemediðiniz darbelerin izinde yakalarsýnýz yaþamý…
Bütün bunlar yorar mý?
Yorar elbet !
Ama bir o kadar da büyütür içine girdiði yaþamý.
Her insanýn bir öyküsü vardýr… Her insanýn bir makalesi….
Yýkýlýþ kadar, diriliþler de önemlidir insan yaþamýnda.
Dirilmek zordur, yorucudur… Ama var olmaktýr, dirilmek aslýnda.
Biz hep etrafýmýzdaki can veriþ hikayelerini hatýrlarýz… Ahlar, vahlar çekerek anarýz, hikaye sahiplerini.
Oysa asýl hikayeler diriliþ vakitlerinin gölgelerinde saklýdýr….
“Kimse” deðil “siz” olduðunuz vakit görürsünüz bu gölgeleri…
Gölge ne zaman bedene girip, ruh olarak içinize girer size ses verirse, o vakit anlarsýnýz, diriliþinizin hayatýnýzdaki en büyük var oluþ olduðunu….
Hayat ne geçmiþtir ne gelecektir aslýnda…
Hayat andýr… An-ý yakalama öðretisini öðrenmektir zamanla….
Varsýn birileri ötekileþtirmeye, sizden-di, bizden-di demeye devam etsin sistematik dünyada.
Belki sizi geç algýlarlar ama, varlýðýnýzý kabul etmek, en büyük öðretileri olur aslýnda…
Hiç ummadýðýnýz vakit gölgenizde gezdiðini görürsünüz böyle tiplerin… takip edildiðinizi, izlendiðinizi bilirsiniz sessizce…
Ýþte gülümsemek böyle durumlarda mutluluk verir en çok insana…O yüzden kimse deðil, kendiniz olabilmeyi seçin hayatta….
Bütün ýþýklý yollar sizinle olsun…
Sizinle var olsun, dik olmanýn, dürüst olmanýn, var olmanýn bütün güzel çiçekleri…
Sevgiyle kalýn…
Ayþýn Bengü Bitiþ
|
